Onbeschrijvelijk geluk

Onbeschrijvelijk geluk

Kwetsbaar lig je in de armen van je mams
en klaar voor een mooie en gezonde levensdans.

Zo klein mooi en ook zo pril
maar toch nu al een sterke wil.

Je geboortekreet duurde wel even
maar nu begin je toch aan je jonge leven.

Zo kwetsbaar, zo sterk en mooi
met je glimmende oogjes waar ik direct van ontdooi.

Soms geef je nog een klein kreetje
of huil je een klein beetje.

Soms is het van geluk soms van verdriet,
maar papa en mama houden van je, vergeet dat niet.

Maart 2009

geschreven n.a.v. de geboorte van mijn eerste kleindochter…
Uit de minibundel Twee kleine handjes.

Door FransVermeer
1 jaar geleden toevoegd
in Kleinkind

Vorige gedicht: aangenomen kindje | Volgend gedicht: Een klein gedichtje