geef niet op

de wereld gaat aan je voorbij
en alles is niks voor mij
je moet niet denken aan het verleden
dat is geweest
maar aan de toekomst
daaraan heb je het meest
niet kijken naar de mensen om je heen
je doet het uit eindelijk toch alleen
niet doen wat je denkt dat goed voor je is
doen wat je wil, en watje hart zegt
dan weetje dat je het beste beslist
niet terug denken
dingen zijn gebeurt
kijk voor uit naar wat je je zelf hebt te schenken
en wat je jezelf hebt te bieden
want als je denk laat maar zitten
kan je ook niet verwachten dat anderen daar op zitten te wachten
uit eindelijk moet je het toch alleen doen
en niemand die verdiend voor jou je poen
je kunt beter je best doen
en niet alle hoop opgeven
want dan heb je geen hoop meer
en zonder hoop ben je niks
vertrouw in jezelf
en altijd door zetten
doe dat gewoon een keer
dat zal je zeker goed bevallen
en zet jezelf niet neer
je hoord alleen bij jezelf
jij bent alleen jezelf

Door anoniempje
1 jaar geleden toevoegd
in Algemeen

Vorige gedicht: Onze pop | Volgend gedicht: eerlijk zijn