Mijn ventje
Eens waren er voetjes die schopten en beentjes die trapten in mij.
Eens waren er handjes die klopten maar dat is voor altijd voorbij.
Nu kan ik dan zien wie je bent, mijn baby - mijn jongen - mijn vent
Vorige gedicht: Kinderbijslag | Volgend gedicht: Op bezoek
